SZUKAM

NAWOZU

ZAWIERAJĄCEGO

SKŁADNIK ODŻYWCZY

DLA

UPRAWY

Szukaj
  • Tekstura gleby
    piaszczysta, piaszczysto-gliniasta, bagienna
  • Min. temperatura
    kiełkowanie od 5°C
  • pH
    tolerowane są gleby od lekko kwaśnych do lekko zasadowych; optymalne pH: 6,5–7,5
  • Zapotrzebowanie na wodę
    min. 600 l/m2, głównie przez nawadnianie
  • Jarowizacja
    14–28 dni
  • Gęstość roślin
    w zależności od terminu i wielkości nasion 80–220 ziaren/m2
  • Głębokość siewu
    1,0–2,5 cm
Marchew
Wymagania dotyczące uprawy:
Odpowiednie są tylko gotowe do siewu, dobrze osiadłe gleby, ponieważ kamienie i nie w pełni rozłożony materiał organiczny obniżają jakość marchwi. Konieczne jest właściwe i bardzo równomierne zaopatrzenie w wodę, ponieważ zatrzymanie wody obniża zawartość cukru i zwiększa ryzyko zagrzybienia gleby. Marchew musi być regularnie nawadniana. Marchew wymaga szerokiego, co najmniej 5–7-letniego płodozmianu, podczas którego uprawiane nie mogą być żadne inne rośliny baldaszkowate (np. seler, koper włoski lub pasternak). Bardzo dobrymi przedplonami są uprawy kapusty, cebuli i pora. Poza wydajnością, na jakość, która jest jednak bardzo ważna pod względem opłacalności, negatywnie wpływa zbyt słaby płodozmian.
Kluczowe fakty
  • Należy zwrócić uwagę na częstszą rotację upraw!
  • Optymalnym jest neutralne pH
  • Duże różnice w zapotrzebowaniu na składniki pokarmowe w zależności od terminu zbioru, plonu i kierunku uprawy
  • Należy korzystać z nawozów bez chlorowych lub o niskiej zawartości chlorkówNależy korzystać z nawozów bez chlorowych lub o niskiej zawartości chlorkówNależy korzystać z nawozów bez chlorowych lub o niskiej zawartości chlorków
Ogólne informacje
Ogólne informacje
Zapotrzebowanie na składniki pokarmowe
Zapotrzebowanie na składniki pokarmowe
Nawożenie
Nawożenie
MARCHEW - SŁODKA I BOGATA W KAROTEN I WITAMINY
Głęboka orka i dobrze przygotowane redliny zapobiegają rozwidleniu się korzeni marchwi. Gleba musi być bardzo sypka i dobrze osadzona. Istota uprawy na redlinach coraz częściej wypiera uprawę na zagonach. Zalety uprawy na redlinach to lepsze warunki zbioru i lepsza jakość, szczególnie na ciężkich glebach. Podczas opadów powierzchnia gleby wysycha szybciej, ale na obszarach szczelnych może to szybko doprowadzić do niedoboru wody. Redliny mają zwykle rozstawę rzędu 50 lub 75 cm. Czas siewu przypada na okres od marca do połowy czerwca, w zależności od regionu, odmiany, kierunku uprawy i terminu zbioru. Rozróżnia się produkcję marchwi dla przemysłu, na rynek świeży (często z kapustą) i do przechowywania. W przypadku towaru na rynek świeży lub zbioru marchwi kombajnem jednorzędowym, należy również zwrócić uwagę na zdrowotność liści. W chłodniach z kontrolowaną temperaturą możliwe jest przechowywanie do 6 miesięcy. Kontrola atmosfery w magazynie jest bardzo ważna, ponieważ wysoka zawartość CO2 lub etylenu w powietrzu prowadzi do gorzknienia marchwi.
Zapotrzebowanie na składniki pokarmowe marchwi różni się w zależności od kierunku produkcji
Wysokie plony, które można dziś osiągnąć dzięki specjalnym właściwościom, osiągane są tylko dzięki zoptymalizowanemu, dostosowanemu nawożeniu, które uwzględnia faktyczne zapotrzebowanie na składniki pokarmowe. Podobnie jak w przypadku wielu innych upraw warzyw, ze względu na różne plony, cele produkcyjne i czas trwania uprawy (3–5 miesięcy), występuje bardzo zróżnicowane pobieranie składników pokarmowych. Wykorzystanie składników pokarmowych dla kolejnych upraw zależy głównie od tego czy część liściasta pozostanie na powierzchni. Oprócz plonu, zawartość składników pokarmowych ma decydujący wpływ na jakość, skład i smak marchwi. W zasadzie marchew ma dobrą zdolność pozyskiwania składników pokarmowych, co wspierane jest intensywną uprawą gleby i długim czasem uprawy. Marchew ma duże zapotrzebowanie na składniki pokarmowe i wymaga sporo potasu. Oprócz wpływu na wielkość plonu, potas ma również pozytywny wpływ na zawartość cukru, długość przechowywania i smak. Podobnie jak w przypadku wszystkich gatunków, nawożenie musi również być oparte o wymagania pokarmowe marchwi.
Wymagania pokarmowe marchwi

Element

Pobieranie

(Jednostka/t produkcji)

Usuwanie

(Jednostka/t produkcji)

Wrażliwość na niedobór

N

1.8

1.5

Bardzo wrażliwy

P2O5

0.9

0.8

Wrażliwy

K2O

4.8

4.4

Bardzo wrażliwy

MgO

0.4

0.3

Wrażliwy

TE

300–500 g boru (B)/ha 

Tabela pokazuje pobranie i usuwanie składników pokarmowych przez marchew (bez liści) na tonę plonu. Zgodnie z tym, marchew potrzebuje głównie azotu i potasu. Przykład: Marchew o plonie 90 t/ha potrzebuje162 kg N/ha. Jeśli z gleby pobrana zostanie pewna ilość uzupełnionego azotu (np. 30 kg N/ha), wówczas należy dodać 30 kg N/ha poprzez użycie nawozu mineralnego. Przy zebranych plonach, z pola pobrane zostałoby 135 kg N/ha.
Nie jest zalecane bezpośrednie stosowanie nawozów organicznych dla marchwi, ponieważ niespróchniały materiał organiczny może powodować problemy z jakością, a obornik lub gnojowica ma tendencję do przyciągania połyśnicy marchwianki.

Pierwsza dawka

Druga dawka

Pierwsza dawka

Podstawowe nawożenie azotem, fosforem, potasem jest przedsiewne Nawożenie azotem powyżej 100 kg/ha należy podzielić na 2 dawki. Podstawę nawożenia stanowi nawożenie przedsiewne, a najlepiej, aby zostało ono przeprowadzone w okresie od czwartego do szóstego tygodnia po siewie. Ze względu na wysokie zapotrzebowanie na potas, skuteczne okazało się zastosowanie skoncentrowanych potasowych nawozów wieloskładnikowych (NPK). Ponieważ marchew jest wrażliwa na sól, należy zachować ostrożność, aby owe preparaty NPK nie zawierały chlorków lub aby ich zawartość była niska. Najlepszy czas na podstawowe nawożenie to około 2 tygodnie przed siewem. Przy zastosowaniu wybranych nawozów kompleksowych uwzględniono także zapotrzebowanie na magnez. Magnez może mieć pozytywny wpływ na zawartość chlorofilu. Taka ilość jest również konieczna dla zachowania dobrego stanu liści. Właściwy stan liści jest szczególnie ważny w przypadku świeżych produktów rynkowych, gdyż dla zapewnienia intensywnej zieleni, wymagają one również magnezu. Przy korzystaniu z jednorzędowego kombajnu do zbioru marchwi, zdrowa nać może zminimalizować stratę plonu.

Druga dawka

Uzupełnienie azotu i potasu Druga dawka jest stosowana w oparciu o minimalną wartość N. Termin drugiej dawki azotu nie powinien być późny, w przeciwnym razie nabieranie koloru przez marchew będzie opóźnione, okres przydatności do spożycia będzie krótszy, a także powstanie niepotrzebna masa liściowa. Dla pojedynczej dawki azotu, lepszym wyborem będzie drugi termin. Jako że zapotrzebowanie marchwi na potas jest bardzo wysokie, potas należy podawać również w drugiej dawce. Potas jest niezbędny do wytworzenia cukrów i aromatu, a także plonowania i przechowywania. Dobre wykorzystanie potasu zmniejsza także stres spowodowany nadmierną lub niedostateczną ilością wody. Bor jako płynny nawóz Bor jest często opisywany jako substancja niezbędna do wzmocnienia marchwi przeciwko chorobom grzybowym. Słabe zaopatrzenie w bor może prowadzić do drobnych pęknięć tkanek, szczególnie na wierzchołku marchwi. Te pęknięcia często służą jako otwory wejściowe dla infekcji grzybiczych. W ten sposób bor przyczynia się pośrednio do ograniczenia występowania chorób grzybowych.