SZUKAM

NAWOZU

ZAWIERAJĄCEGO

SKŁADNIK ODŻYWCZY

DLA

UPRAWY

Szukaj
  • Tekstura gleby
    Preferuje gleby średnie i ciężkie
  • Min. temperatura
    Temperatury powyżej 0°C
  • pH
    tolerowane są gleby od lekko kwaśnych do zasadowych; optymalne pH: pH 6.2-7.2
  • Zapotrzebowanie na wodę
    co najmniej 300–500 l/m²
  • Jarowizacja
    30–60 dni w temperaturze 3–10°C
  • Gęstość roślin
    Zwykle wynosi 220–450 ziaren/m²
  • Głębokość siewu
    2-4cm
Pszenica ozima
Dzisiejsze typy produkcji pszenicy skupiają się na produkcji pasz, mąki, skrobi i bioetanolu. W związku z tym, odmiany pszenicy klasyfikowane są zgodnie z parametrami jakości w różnych klasach. Strategia nawożenia zależy również od tego, który z celów produkcyjnych jest realizowany.         Najważniejszą rolę odgrywa tutaj azot.
Pszenica preferuje gleby średnie i ciężkie o neutralnym pH. Lekkie i piaszczyste gleby mają tendencję do szybszego wysychania na wiosnę. Pszenica wymaga odpowiedniego zaopatrzenia w wodę, a wysuszenie szybko prowadzi do ogromnych strat w plonach.
Kluczowe fakty
  • Nawóz NPK+S stosowany jesienią to dobra podstawa
  • Nawóz N+S w fazie strzelania w źdźbło ma pozytywny wpływ na plon i zawartość białka
  • Nawozy azotanowe nadają się najlepiej do zarządzania uprawą
  • Użycie N-Pilot dla optymalnego dostarczania N
Ogólne informacje
Ogólne informacje
Zapotrzebowanie na składniki pokarmowe
Zapotrzebowanie na składniki pokarmowe
Nawożenie
Nawożenie
PSZENICA OZIMA I JEJ WYMAGANIA DOTYCZĄCE PRODUKCJI ROŚLINNEJ

Normalny czas wysiewu trwa od początku do końca października, często później. W zależności od warunków stanowiska, odmiany, terminu siewu, gęstość nasion wynosi 250–450 ziaren na m².  W tych warunkach, nawet przy oczekiwanym tempie krzewienia, pożądana liczba roślin z kłosami może wahać się od 450–600 na m², biorąc pod uwagę odmiany "kłosowe" (najlepiej głębsze) i typy gęstości upraw (najlepiej o wyższej gęstości).


Chociaż korzenie mogą przedostać się na głębokość 120 cm, pszenica potrzebuje co najmniej 300–500 mm opadów rocznie. Dodatkowa ilość wody pozwala na jeszcze wyższe plony.


W zależności od odmiany, optymalna temperatura sumy cieplnej dla pszenicy to ok. 18–22°C, więc pszenica może być uprawiana niemal w każdym regionie.

Pszenica ozima potrzebuje zrównoważonego dostarczania składników pokarmowych
Plan nawożenia należy przygotować w oparciu o warunki przedsiewne i zasobność gleby w główne składnik pokarmowe: fosfor, potas i magnez. Ważne jest, aby stosować odpowiednią ilość składników pokarmowych zgodnie z określoną strategią i zwracać uwagę na właściwy czas stosowania. W zależności od plonu, pszenica pozbawia glebę nierównej ilości składników pokarmowych (patrz tabela). Ilość składników pokarmowych pozostawionych na polu po zbiorze jest znacznie niższa niż szybkość pobierania. Aby utrzymać żyzność gleby, wyniesione ilości składników pokarmowych muszą zostać zwrócone. Można to zrobić zarówno poprzez wykorzystanie nawozu organicznego i mineralnego, jak i przez zrównoważone połączenie obu z nich.
Ilości pobrane przez pszenicę ozimą

Element

Pobieranie

(Jednostka/t produkcji)

Usuwanie

(Jednostka/t produkcji)

Wrażliwość na niedobór

N

30

22

Bardzo wrażliwy

P2O5

9

8.5

Bardzo wrażliwy

K2O

15

5

Wrażliwy

MgO

2.5

1.9

Wrażliwy

SO3

8

7

Bardzo wrażliwy

TE

cmiedź (Cu) (150 g/ha w granitowych glebach) i mangan (Mn) (500 g/ha w glebach próchniczych)

Tabela pokazuje zarówno pobór składników pokarmowych przez roślinę, jak i jej wynoszenie na tonę plonu. Pszenica jest niezwykle wrażliwa na niedobór azotu; jednakże ważną rolę w nawożeniu pszenicy odgrywają również fosfor i siarczan.
Przykład:
Pszenica z ustalonym, docelowym plonem 8 t/ha (14% surowego białka) potrzebuje 280 kg N/ha. Zakładając średnie uzupełnienie N z gleby (na przykład 50 N/ha) i dodatkową dostępność N z poprzedzającej uprawy roślin strączkowych (np. 30 N/ha), wymagane jest nawożenie 160 kg N/ha. Podczas żniw z pola wynoszone jest 176 kg N/ha .

Pszenica ozima jest zwykle nawożona w 3 terminach, w zależności od celu produkcji.

Pierwsza dawka w okresie wiosennym

Druga dawka w okresie wiosennym

Trzecia dawka

Pierwsza dawka w okresie wiosennym

Pierwsza dawka w okresie wiosennym na początku wegetacji Pierwsza dawka lub nawożenie na wiosnę ma kluczowe znaczenie dla szybkiego i wczesnego rozpoczęcia wzrostu. Ta dawka ma kluczowe znaczenie dla krzewienia i wpływa na powstawanie kłosów/m². Zwłaszcza po przerwie zimowej, ważne jest dostarczenie fosforu, potasu i siarki na dobry początek wegetacji. Szczególną uwagę należy zwrócić na formę azotu. W tych warunkach łatwo dostępny jest tylko azot azotanowy. Konwersja amonu do azotanu w temperaturze gleby 5°C trwa nawet kilka tygodni. To z kolei oznacza, że dostarczony azot zacznie działać zbyt późno. Jeśli jest zbyt zimno, może się zdarzyć że fosfor nie przemieszcza się w glebie, w takich sytuacjach wskazane jest stosowanie nawozu NP z rozpuszczalnym w wodzie fosforem. Jeśli z jakiś powodów nawożenie jesienne nie było możliwe, to jest właściwy czas na uzupełnienie składników NPK. W tym przypadku, w pierwszej dawce możemy zastosować nawóz NPK zamiast nawozów azotowych, ale bardzo ważne jest zwrócenie uwagi na fosfor rozpuszczalny w wodzie oraz łatwo dostępny azot azotanowy, które to składniki pokarmowe dostarczyliśmy w stosowanych nawozach.

Druga dawka w okresie wiosennym

Dawkowanie na początku wypuszczania pędów Druga dawka podawana jest w okresie od rozpoczęcia wypuszczania pędów do 2 kolanka w etapie wzrostu pszenicy ozimej (WE 30–32). W tej fazie rozwój kłosa odbywa się w łodydze, a etap ten ma kluczowe znaczenie dla tworzenia się ziaren w kłosie. Uprawy z większą obsadą powinny być nawożone nieco później (WE 32). Tak więc, pszenica ma wystarczająco dużo czasu na zmniejszanie pędów z powodu braku azotu. Jeśli obsada jest zbyt mała, każda pojedyncza łodyga musi przekształcić się w produktywny kłos. Wówczas konieczne jest wcześniejsze zastosowanie drugiej dawki (WE 30), aby nie stracić żadnych pędów. Od etapu WE 31 do etapu WE 39, pszenica codziennie zużywa duże ilości azotu. (Do 5 kg N/ha dziennie). Dlatego konieczne jest zapewnienie wystarczającej ilości azotu w połączonych dawkach 1 i 2 (120–140 kg N/ha). Gęstość uprawy można z kolei najlepiej kontrolować z wykorzystaniem azotu azotanowego.

Trzecia dawka

Dawka mająca na celu pojawienie się kłosów Ostatnia dawka jest stosowana, gdy liść flagowy (WE 37) pojawia się wraz z wyłonieniem kłosa (WE 51). Na tym etapie podawanie azotu ma znaczący wpływ na masę ziarna i zawartość białka. Ostatnią dawkę azotu można podać w sposób oparty na plonach — wymagane jest już nawożenie na etapie liści flagowych (WE 37–39). Na tym etapie zwykłe nawożona jest pszenica paszowa. Jeśli wystarczająca ilość azotu została już podana w pierwszej i drugiej dawce, a plony są na niskim poziomie, to pszenica konsumpcyjna może obyć się bez trzeciej dawki. Aczkolwiek dawka podczas pojawienia się kłosów może również zależeć od jakości — tutaj nawożenie odbywa się na początku pojawienia się kłosów (WE 49–51) lub nawet później. W tym przypadku nie wpływa to na wielkośc plonu, a raczej na zawartość białka. Na tym etapie nawożona jest wysokiej jakości pszenica. Zasadniczo wszystkie proste nawozy azotowe można stosować jako źródła azotu (NAC 27 N, AN 33,5 N); aczkolwiek obecne wyniki testów wskazują na wyższą zawartość białka, jeśli na tym etapie stosowany jest nawóz N+S (ASN, NAC + S 24 N + 17SO3, VARIO 23 N + 25SO3). Oczywiście, w regionach gdzie jest wyjątkowo sucho, a wiosną brakuje opadów, to możemy pominąć trzecią dawkę lub zastosować bardzo małą ilość nawozu.