Ik zoek een

meststof

bevattende

nutrient

voor

gewas

Zoeken
  • IJzer (Fe)
    2655.847
    Fe
  • Ion-vorm
  • Anion/Kation
    Fe++(+)
  • Blad
  • Bron: Vulkanisch
  • 4-6 mm rond de wortel

IJzer

(Fe)

Het risico op ijzertekort is over het algemeen beperkt, aangezien het meeste gesteente, na verwering, voldoende ijzer levert om aan de behoeften van gewassen te voldoen. Er is echter een duidelijk uitzondering: kalksteenbodems. Deze bodems bevatten van nature erg weinig ijzer, en de kleine hoeveelheden die ze bevatten, worden gemakkelijk geïmmobiliseerd door een teveel aan calcium. De inbreng van ijzer moet overwogen worden op basis van het type gewas, en dit is niet altijd eenvoudig te controleren: het kan hierbij gaan om kleine dosissen die toegediend worden via bladtoepassing, of een jaarlijkse toediening van gechelateerd ijzer, in het bijzonder voor meerjarige gewassen.
Fe
Plant
Plant
Bodem
Bodem
Gewassen
Gewassen
Oorsprong
Oorsprong
Sleutelelementen
Sleutelelementen
METABOLISME:
IJzer wordt vooral gebruikt door chlorofyl voor fotosynthese. Een zwaar tekort leidt tot chlorose (druivenstokken). Bij vlinderbloemigen speelt ijzer ook een belangrijke rol bij eiwitsynthese en stikstoffixatie. Ten slotte is ijzer betrokken bij talrijke enzymatische reacties en de ademhaling van planten.
ABSORPTIEMECHANISMEN:
IJzer is over het algemeen relatief rijkelijk aanwezig in bodems. Alle magmatische gesteenten brengen het aan het oppervlakte vanuit de diepe ondergrond Silicaten geven ijzer vrij door de cyclus van oplossing en oxidatie. Dat verklaart de rode kleur van ijzerrijke bodems. Zure bodems bevorderen de oplosbaarheid van ijzer, anderzijds vermindert zuurstofgebrek de oplosbaarheid. Kalksteenbodems zijn weinig zuur en de beschikbaarheid van Ijzer wordt verder beperkt door de fixatie van overtollig calcium. In feite bevatten zure bodems ijzer (Fe2+), maar de wortels hebben zuurstoftekort en groeien slecht. Omgekeerd, wanneer de bodem voldoende is verlucht, zijn de wortels actief, maar ondergaat het ijzer oxidatie en gaat het over in (Fe3+), waarbij de beschikbaarheid ervan vermindert als het niet wordt gecheleerd door de organische moleculen.
INTERACTIES, SPECIFICITEIT:
De geabsorbeerde hoeveelheden worden niettemin in grote mate beïnvloed door de beschikbare hoeveelheid in de bodemoplossing. Daarnaast spelen ook andere mechanismen een rol, waaronder de secretie van 'siderofore' substanties (zgn ijzerdragers) door de wortels van grassen om zo het ijzer te verzamelen. Er zijn ook 'siderofore' bacteriën die het assimilatieproces kunnen beïnvloeden.
IJzer is het meest rijkelijk aanwezige spoorelement in bodems. Het vertegenwoordigt ongeveer 5% van het gewicht van de aardkorst, na zuurstof, silicium en aluminium. Van ijzer gemaakte primaire mineralen zijn hoofdzakelijk mafische silicaten. Ze worden afgebroken door uitspoeling en chemische reacties (hydrolyse en oxidatie). De oplosbaarheid van ijzer is groter in zure omgevingen, terwijl in alkalische omgevingen met een hoog calciumgehalte het gehalte aan Fe2+ beperkt is of ontbreekt.
Door vulkanen uitgestoten ijzer wordt geoxideerd door de zuurstof in water, waarna het neerslaat. Het ijzer dat wordt gebruikt in meststoffen is afkomstig uit ijzermijnen. Om een voldoende grote opname te verzekeren bij beredeneerde bemesting, is het gebruik van chelaten onvermijdelijk, rechtstreeks in de bodem of op het blad. Er zijn verschillende types chelaten verkrijgbaar: EDTA/DTPA/EDDHA ... IJzersulfaat op de bodem toegepast geeft risicoop verbanding en blokkering in de bodem.
BODEMINHOUD:
De analyse van het ijzergehalte in de bodem is een goede methode om tekorten op te sporen. Er zijn verschillende extractiemiddelen, in het bijzonder EDTA- en DTPA-chelaatextractie, die beide betrouwbare indicatoren zijn. Opmerking: in kalksteenrijke bodems is de vereiste hoeveelheid groter dan in neutrale tot zure bodems.
GEHALTE AAN ORGANISCH MATERIAAL:
Organisch materiaal speelt een belangrijke rol voor de beschikbaarheid van ijzer, maar het heeft ook antagonistische effecten. In zekere zin maakt de regelmatige aanvoer van organisch materiaal het mogelijk om de bodem met ijzer te voeden; de ademhaling van micro-organismen leidt echter tot een verhoging van het CO2-gehalte en daardoor tot een vermindering van absorbeerbaar ijzer.
KLIMAAT:
Vochtige en compacterende omstandigheden bevorderen de reductie van ijzer uit Fe3+ tot Fe2+, evenals reductie van stress. In de wijnbouw wordt echter vastgesteld dat tijdens jaren met veel regen het ijzertekort toeneemt.
PH:
De meeste gevallen van ijzertekort zijn veroorzaakte tekorten, dwz het resultaat van een gebrekkige assimilatie door andere factoren: hoog pH-gehalte van de bodem, teveel aan Ca-ionen of bicarbonaten in de bodemoplossing, interactie met andere elementen als Cu, Ni, Co. Met betrekking tot het effect van de pH-waarde van de bodem: hoe hoger de pH, hoe groter het risico op tekorten.