Ik zoek een

meststof

bevattende

nutrient

voor

gewas

Zoeken
  • Bodemtextuur
    Humusrijke, middelzware, zanderige bodem zonder stagnerend water
  • Minimum temperatuur
    Kiemt bij 25 °C, groeit vanaf 12 °C
  • pH
    verdraagt licht zure tot enigszins alkalische bodems; optimale pH: 5,5-7,5
  • Waterbehoefte
    12 l/kg komkommeroogst
  • Vernalisatie
    -
  • Plantdichtheid
    1,3-1,7 planten per m², 2-3,5 spruiten per m²
  • Zaaidiepte
    De ent niet begraven, adventiefwortels verwijderen bij het snoeien
Komkommer
Komkommers groeien goed in een bodem met een hoog humusgehalte, een goede structuur en een geschikt watervasthoudend vermogen. Ook zanderige en licht zure bodems zijn ideaal voor komkommers, maar in dat geval is een gepast sproeisysteem onmisbaar. Komkommers ontwikkelen snel een welig wortelsysteem om grote hoeveelheden water op te nemen. Twee weken na het zaaien is het al goed ontwikkeld en bijzonder efficiënt. Komkommers houden van warmte, maar te hoge temperaturen en sterke verschillen tussen de temperatuur overdag en 's nachts beperken het bloeien, de vruchtvorming en zelfs de vruchtgroei. In gebieden met een hoge luchtvochtigheid en stagnerend water met nevelvorming dient bijzondere aandacht te worden besteed aan bladziekten (meeldauw).
Hoofdzaken
  • Bemesting in drie fasen, behoeften tot het einde observeren
  • voorzie in het begin genoeg stikstof en fosfaat
  • vanaf het begin van de oogst moet de nadruk in het bijzonder op kalibemesting worden gelegd
  • gevoeligheid voor chloride in acht nemen
  • behoefte aan calcium en magnesium is belangrijk
Algemene informatie
Algemene informatie
Vraag naar voedingsstoffen
Vraag naar voedingsstoffen
Bemesting
Bemesting
-
De komkommer is een van de oudste gekweekte groenten. Net als de tomaat verdraagt ze geen regen, waardoor de bladeren snel ziek worden en de vruchten kunnen gaan rotten. Toch heeft ze regelmatig veel water nodig omdat ze een ondiep wortelsysteem heeft. 

Ondanks de behoefte aan veel warmte is eerst en vooral voor komkommers die zullen worden ingemaakt de  komkommerteelt op gunstige plaatsen succesvol gebleken. Die plaatsen zijn echter geconcentreerd rond verwerkingsbedrijven die conserven produceren en zijn dus onderworpen aan lokale beperkingen door het klimaat.
Komkommers die vers worden verkocht, worden bijna uitsluitend onder glas of folie geteeld. Zo kunnen alle parameters die relevant zijn voor de groei veel beter worden gecontroleerd. Daardoor is de opbrengst per hectare meer dan dubbel zo groot als bij de teelt in de vollegrond. Bovendien kunnen met temperatuurregeling bijna het hele jaar rond komkommers worden gekweekt. Net als alle planten uit de pompoenfamilie is de komkommer gevoelig voor meeldauw en virussen. In dit opzicht hebben geschikte komkommerrassen die bestand en/of tolerant zijn voor bepaalde ziekten een voordeel.
Komkommers bemesten: stikstof en kalium voor een maximale opbrengst
Komkommers hebben veel voedingsstoffen en een evenwichtige bemesting nodig. Omdat de vrucht veel voedingsstoffen opneemt, heeft de komkommer veel stikstof nodig. Overmatige hoeveelheden stikstof kunnen echter de gevoeligheid voor ziektes vergroten. Komkommers hebben constant nood aan veel water, absorberen enorme hoeveelheden voedingsstoffen en vormen een grotere organische massa dan gemiddeld. Daarvoor hebben ze grote hoeveelheden kalium nodig. Doordat de plant continu groeit en bloemen en vruchten tegelijk worden gevormd, is een evenwichtige voedingsstoffenvoorziening de grootste uitdaging bij dit gewas. De bemesting van komkommers moet aan de ene kant de constante groei van nieuwe spruiten, bladeren, bloemen en vruchten garanderen en aan de andere kant moet de meststof voor komkommer de vruchten voorzien van de nodige voedingsstoffen om ideaal te rijpen. In deze fase kunnen overmatige hoeveelheden stikstof slecht gevormde vruchten en een bittere smaak veroorzaken. Daarom moet de hoeveelheid voedingsstoffen worden gewijzigd en moet de samenstelling van complexe meststoffen worden aangepast aan het ontwikkelingsstadium van de komkommers.
Opname- en afgiftehoeveelheden van komkommers onder glas of in beschermde teelt

Element

Opname

(Eenheid/ ton productie)

Verwijdering

(Eenheid/ ton productie)

Gevoeligheid voor gebrek

N

2

2

Erg gevoelig

P2O5

1.2

1.2

Erg gevoelig

K2O

3

3

Erg gevoelig

CaO

1.8

1.8

Erg gevoelig

MgO

0.5

0.5

Gevoelig

SO3

0.3

0.3

Erg gevoelig

TE

Iron chelate as a leaf fertilizer for heavy bearing crops; Observe molybdenum and manganese requirement

In de tabel worden de opname en afgifte per ton komkommeropbrengst weergegeven. Komkommers hebben volgens deze gegevens vooral stikstof en kalium nodig. Er moet ook voldoende fosfor en magnesium aanwezig zijn. Voorbeeld: Een komkommeropbrengst van 200 t/ha neemt 400 kg N/ha op. Als een bepaalde hoeveelheid N uit de bodem wordt geabsorbeerd (bijvoorbeeld 40 kg N/ha), dan moet nog 360 kg N/ha worden toegevoegd d.m.v. bemesting. Om hygiënische redenen wordt de volledige 400 kg N/ha van de oogst en de bladeren bij beschermde teelt verwijderd aan het einde van de oogst. Bij komkommerteelt in de vollegrond wordt een lagere opbrengst verwacht: een vruchtopbrengst van 60-100 t/ha en 20 t plantmassa. In dit geval dient te worden uitgegaan van de volgende hoeveelheden voedingsstoffen per hectare: 145 kg N, 55 kg P2O5, 220 kg K2O, 325 kg CaO, 55 kg MgO. Deze voedingsstoffenhoeveelheden moeten ook worden toegediend in overeenstemming met de volgende aanbevelingen voor verdeling.
Onder gepaste omstandigheden wordt van komkommerrassen met een hoge opbrengst verwacht dat ze 200 ton per hectare produceren. Komkommerplanten presteren op topniveau: de plant blijft groeien terwijl vruchten rijpen op oudere delen ervan. Daarom moet de bemesting de voortgezette groei ondersteunen en tegelijk vruchten met een hoge marktwaarde en een goede smaak goed laten rijpen. Zolang de groei blijft voortduren, moet er genoeg stikstof worden voorzien. Een verhoogde fosforvoorziening en grote hoeveelheden kalium maken een hoge kwaliteit mogelijk (qua smaak, kleur, stevigheid en houdbaarheid).
Voor de vruchtvorming en -groei is het essentieel dat het nodige kaliumgehalte wordt gegarandeerd. Het is ook belangrijk om een teveel aan stikstof in de meststoffen te vermijden, aangezien dat de vatbaarheid voor bladziekten en vruchtrot vergroot. Het tast ook de kwaliteit van de vruchten aan en ze kunnen bitter gaan smaken.
Komkommers zijn heel gevoelig voor chloride. Kaliumchloride kan daarom enkel in de herfst worden toegediend, voordat er komkommers worden geplant. In het groeiseizoen moeten ook soms kaliumsulfaat en patentkali worden gebruikt.
De optimale pH-waarde van de bodem ligt tussen 5,5 en 7. Komkommers zijn gevoelig voor zout en bij erg grote hoeveelheden vruchten kan ook ijzertekort voorkomen. Dat kan het best worden tegengegaan door bladbemesting met ijzerchelaat.

De toediening moet absoluut worden opgesplitst.
Bij de teelt in de vollegrond wordt een deel van de meststof toegediend voordat de mulchlaag wordt gelegd en wordt de rest in verschillende dosen opgebracht as regelmatige verzorging en tijdens de oogst, naargelang van de behoefte en mogelijks enkel in de rij.
Bij de beschermde teelt gelden opbrengstgerichte bodems of substraatculturen met systemen voor irrigatie en vloeibare bemesting van komkommers als de allernieuwste oplossingen.
Aan de ene kant kunnen zo tijdens verschillende groeifasen verschillende meststoffen worden gebruikt en aan de andere kant kunnen de hoeveelheden voedingsstoffen worden aangepast aan de behoefte, de vooruitgang van de vegetatie en de oogsthoeveelheden. 
Vanwege de toediening in vloeibare vorm bij de beschermde teelt wordt de voedingsstoffenbehoefte omgerekend van kg/ha en teeltduur naar kg/m² en week. Bij een vaste irrigatiehoeveelheid per dag worden de juiste voedingsstoffenconcentraties voor het irrigatiewater berekend en toegediend d.m.v. doseersystemen.

Voor komkommers dienen de nodige hoeveelheden calcium al in de herfst te zijn aangebracht, vóór het planten. Daarbij mag dolomiet worden gebruikt. 2.000 kg CaO/ha wordt beschouwd als de richtlijn.

Opbrengstparameters voor komkommers:
aantal planten/m²;
aantal vruchten/plant;
vruchtgewicht.

De opbrengstvorming bij de komkommerteelt wordt bepaald door de spruiten per m² en een constante productie van bloemen en vruchten. In het begin is vooral de voorziening van stikstof, magnesium en een constante hoeveelheid fosfaat belangrijk. Goed gevormde komkommers met een gezonde, sterke kleur en een karakteristieke smaak kunnen enkel worden verkregen als voldoende kalium wordt voorzien. De smaak wordt ook verbeterd door aangepaste hoeveelheden stikstof en een goede fosfaat- en watervoorziening. 

Eerste toepassing 

Tweede toepassing 

Derde toepassing

Eerste toepassing 

Van het planten tot de eerste bloei: beginnen met gematigde hoeveelheden meststof: Vanaf het planten of bij het begin van de groei hebben komkommers relatief weinig meststof nodig. Een geringe bemesting en matige irrigatie bevorderen de vorming van wortelmassa. Tot de eerste bloei wordt daarom slechts ca. 1/10 van de hoeveelheid stikstof, maar reeds 40% van de totale fosfor toegediend. Van de totale vereiste hoeveelheid kalium wordt tijdens deze fase slechts 1/15 toegevoegd. Pas daarna groeit de behoefte. Een complexe meststof met een groot aandeel PK en een laag N-gehalte is geschikt voor deze bemestingsfase.

Tweede toepassing 

Eerste bloei tot begin van de oogst: Evenwichtige voeding voor bloei en vruchtvorming: Vanaf het begin van de bloei moeten tegelijk de vorming van bloemen en vruchten van de komkommers en ook de constante groei en bloei worden bevorderd. Daarom zijn bijzonder evenwichtige voedingsstoffenverhoudingen noodzakelijk. Tijdens deze fase ligt de nadruk bij de bemesting vooral op kalium. Ook met de magnesium- en calciumvoorziening moet tijdens deze ontwikkelingsfase rekening worden gehouden.

Derde toepassing

Begin van de oogst tot het einde van de teelt: toediening van NPK-meststof met groot aandeel K is belangrijk Bij komkommers kan de oogstfase worden beschreven als de voornaamste bemestingsfase. Grote hoeveelheden stikstof, fosfaat en kalium zijn noodzakelijk. Die worden voorzien door de voedingsstoffen constant via irrigatie te doseren met de juiste producten van L.A.T SUPREMO. Slecht gevormde vruchten met een slechte smaak zijn het gevolg van een gebrek aan voedingsstoffen. Tekorten blijken ook uit een slechtere vorming van nieuwe bloemen en dus tegenvallende totale oogsthoeveelheden. De bemesting van komkommers kan ongeveer twee weken voor het einde van de oogst worden stopgezet. Daarna rijpen de laatste vruchten dankzij de voedingsstoffen die nog in de planten aanwezig zijn.