ΨΑΧΝΩ ΓΙΑ

ΛΙΠΑΣΜΑ

ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ

ΣΤΟΙΧΕΙΟ

ΓΙΑ

ΕΙΔΟΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ

Αναζήτηση
  • ΔΟΜΗ ΕΔΑΦΟΥΣ
    Χουμικά εδάφη με καλό αερισμό και καλή δομή
  • ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ
    Υπερβολική βλαστική ανάπτυξη στους 25°C, ανάπτυξη από τους 12°C, βέλτιστη στους 18°C
  • pH
    Ανεκτικό στα ελαφρώς όξινα έως ελαφρώς αλκαλικά εδάφη, βέλτιστο pH: 6-7,5
  • ΒΡΟΧΟΠΤΩΣΗ
    10 l/kg παραγωγής πεπονιού
  • ΕΠΟΧΗ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ
    -
  • ΠΥΚΝΟΤΗΤΑ ΦΥΤΩΝ
    0,8-1,0 φυτά ανά m²
  • ΒΑΘΟΣ ΣΠΟΡΑΣ
    1.5cm
Πεπόνι & Καρπούζι
Τα πεπόνια προτιμούν εδάφη με υψηλή περιεκτικότητα σε χούμο, καλή δομή και αντίστοιχη ικανότητα κατακράτησης νερού. Τα πεπόνια αγαπούν τη ζέστη, αλλά επίσης χρειάζονται πολλά θρεπτικά στοιχεία και, πάνω από όλα, νερό. Στις περιοχές με υψηλή υγρασία και ευνοϊκές για τον σχηματισμό ομίχλης, αναπτύσσονται ταχέως ασθένειες του φυλλώματος (ωίδιο).
ΒΑΣΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
  • Λίπανση σε τέσσερις φάσεις, παρατήρηση των αναγκών έως το τέλος
  • Διασφαλίστε επαρκή τροφοδοσία αζώτου και φωσφόρου στην αρχή
  • Τροφοδοσία μολυβδαινίου σε ψυχρά, υγρά και όξινα εδάφη
  • Δίνετε ιδιαίτερη έμφαση στην λίπανση με κάλιο, από την αρχή της συγκομιδής
  • Δίνετε προσοχή στον σχηματισμό των καρπών και τη γεύση με το κάλιο
  • Λιπαίνετε με βόριο υπό ξηρές συνθήκες
Γενικές πληροφορίες
Γενικές πληροφορίες
ΑΝΑΓΚΕΣ ΣΕ ΘΡΕΨΗ
ΑΝΑΓΚΕΣ ΣΕ ΘΡΕΨΗ
ΛΙΠΑΝΣΗ
ΛΙΠΑΝΣΗ
ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΠΕΠΟΝΙΟΥ
Τα πεπόνια είναι φυτά που αγαπούν πολύ τη ζέστη. Λόγω της συγγένειάς τους με τα αγγούρια, έχουν την ίδια χαμηλή αντοχή στον υετό. Με την υψηλή υγρασία τα φύλλα τους αποδυναμώνονται και αρρωσταίνουν γρήγορα και οι καρποί σαπίζουν. Λόγω του ρηχού ριζικού τους συστήματος, χρειάζονται τακτικά πολύ νερό. Για καλή καρποφορία, συχνά κλαδεύονται οι βλαστοί ή ακόμα και τα άκρα των βλαστών.
Παρά την μεγάλη ανάγκη για ζέστη, η υπαίθρια καλλιέργεια σε ευνοϊκές τοποθεσίες έχει αποβεί επιτυχημένη για την παραγωγή πεπονιών.

Υπό ευνοϊκές συνθήκες ανάπτυξης και για την παράταση της παραγωγικής εποχής, τα πεπόνια καλλιεργούνται σε υπό κάλυψη καλλιέργεια με πλαστικό. Με αυτόν τον τρόπο, υπάρχει η δυνατότητα επίτευξης πολύ υψηλότερων αποδόσεων από ό,τι με υπαίθρια καλλιέργεια.

Τα πεπόνια είναι ευαίσθητα στο ωίδιο και τους ιούς, όπως όλα τα φυτά της οικογένειας των κολοκυνθοειδών. Υπάρχουν αντίστοιχες ποικιλίες πεπονιού με αντοχή ή/και ανθεκτικότητα σε μεμονωμένες ασθένειες.
Λίπανση πεπονιού – μεγάλοι καρποί με NPK
Τα πεπόνια καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες θρεπτικών στοιχείων, οι οποίες πρέπει να τους χορηγούνται με ισορροπημένη λίπανση. Δεν πρέπει ποτέ να παραλείπεται το άζωτο κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης των φυτών. Η έλλειψη του αζώτου συνεπάγεται μείωση ανάπτυξης κατά έως και 25%. Τα πεπόνια αντιδρούν στη λίπανση με φωσφόρο και κάλιο στο τέλος της φάσης βλάστησης και κατά τη διάρκεια της φάσης ωρίμανσης. Τα πεπόνια χρειάζονται συνεχώς μεγάλες ποσότητες θρεπτικών στοιχείων και απορροφούν μεγάλες ποσότητες νερού. Επίσης, χρειάζονται μεγάλες ποσότητες καλίου. Η έλλειψη σε φωσφόρο (ακόμα και με επαρκές απόθεμα αζώτου) μπορεί να περιορίσει την ανάπτυξη έως και κατά 40 έως 45% και την ανθοφορία κατά 70%. Η έλλειψη φωσφόρου προσδίδει στο φυτό χαμηλό ανάστημα και μικραίνει τα μεσογονάτια διαστήματα. Το κάλιο είναι απαραίτητο για την παραγωγή σακχάρων και, συνεπώς, βελτιώνει την ποιότητα. Περιορίζει σημαντικά τον κίνδυνο «ανοίγματος» των καρπών και αυξάνει το βάρος τους. Τα πεπόνια είναι ευαίσθητα στην έλλειψη μολυβδαινίου, ειδικότερα σε ψυχρά, υγρά και όξινα εδάφη. Το φυτό είναι επίσης ευαίσθητο στην έλλειψη μαγγανίου και σιδήρου. Συνεπώς, το βόριο βελτιώνει την αντοχή στο «άνοιγμα» (διάνοιξη καρπού), τις ξηρές χρονιές.
Ποσότητες αναγκών και απόληψης για το πεπόνι

ΣΤΟΙΧΕΙΟ

ΕΙΣΡΟΗ

(ΜΟΝΑΔΑ/Τ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ)

ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ

(ΜΟΝΑΔΑ/Τ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ)

ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΕΙΨΗ

N

4

4

ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ

P2O5

1.4

1.4

ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ

K2O

7.3

7.3

ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ

CaO

5

5

ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ

MgO

1.3

1.3

ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ

SO3

0.5

0.5

ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ

TE

Molybdenum (Mo) on wet and cold soils Iron (Fe) and manganese (Mn) requirements Boron (B) under dry conditions against bursts of fruit

Ο πίνακας απεικονίζει την πρόσληψη και την απομάκρυνση ανά τόνο σοδειάς πεπονιών. Τα πεπόνια χρειάζονται κυρίως άζωτο και κάλιο. Πρέπει επίσης να προσδίδεται μαγνήσιο και ασβέστιο, σε κατάλληλες ποσότητες. Παράδειγμα: Μια σοδειά πεπονιών 5 τόνων/στρέμμα προσλαμβάνει περίπου 20 kg N/στρέμμα. Αυτά τα 20 kg N/στρέμμα χορηγούνται κανονικά εξολοκλήρου μέσω λιπασμάτων. Αναφορικά με τις ποσότητες παραγωγής, το σύνολο των 20 kg N/στρέμμα απομακρύνονται από τον αγρό.
Η παραγωγή είναι υψηλή όταν τα πεπόνια λιπαίνονται σωστά
Υπό τις κατάλληλες συνθήκες, οι ποικιλίες πεπονιού αναμένεται να αποδώσουν 5 τόνους ανά στρέμμα. Τα φυτά πεπονιού μπορούν να έχουν κορυφαία απόδοση: παράλληλα με την ωρίμανση των καρπών στα παλαιότερα τμήματα, το φυτό εξακολουθεί να αναπτύσσεται. Συνεπώς, η λίπανση θα πρέπει να υποστηρίζει την αειφόρο ανάπτυξη και, συγχρόνως, να επιτρέπει τη σωστή ωρίμανση καρπών με υψηλή εμπορική αξία και καλή γεύση.
Η τροφοδοσία σε άζωτο πρέπει να είναι επαρκής, ενόσω εξακολουθεί η ανάπτυξη. Μπορεί να επιτευχθεί υψηλή ποιότητα (γεύση, χρώμα, τραγανότητα και διάρκεια ζωής) με την αύξηση των επιπέδων του φωσφόρου και την επάρκεια των επιπέδων καλίου.

Η διατήρηση των απαραίτητων επιπέδων καλίου είναι απαραίτητη για τον σχηματισμό του καρπού και την αύξηση του μεγέθους του. Είναι σημαντικό να αποφεύγεται η χορήγηση περίσσειας αζώτου στην στρατηγική λίπανσης, καθώς αυξάνεται η ευαισθησία σε νόσους του φυλλώματος και η σήψη των καρπών.
Τα πεπόνια είναι ευαίσθητα στα χλωριούχα άλατα. Συνεπώς, το χλωριούχο κάλιο χρησιμοποιείται μόνο το φθινόπωρο, πριν από την καλλιέργεια. Κατά την περίοδο της ανάπτυξης, πρέπει να χρησιμοποιείται θειικό κάλιο και, μερικές φορές, καλιούχο μαγνήσιο.

Η βέλτιστη τιμή pH για το έδαφος είναι μεταξύ 6 και 7. Στα όξινα ή ψυχρά και υγρά εδάφη, είναι απαραίτητο να χορηγείται μολυβδαίνιο. Όταν οι συνθήκες κατά την ανάπτυξη ή την ωρίμανση των καρπών είναι ξηρές, τα πεπόνια χρειάζονται πρόσθετη λίπανση, ώστε να αποτραπεί το «άνοιγμα» των καρπών.

Είναι απολύτως απαραίτητο οι εφαρμογές να κατανέμονται σε δόσεις
Για την καλλιέργεια του πεπονιού, ένα μέρος του λιπάσματος εφαρμόζεται πριν την επίστρωση του φύλλου εδαφοκαλύμματος. Το υπόλοιπο χρησιμοποιείται για επανάληψη της λίπανσης, στο πλαίσιο της συνεχούς φροντίδας και συγκομιδής, όπως απαιτείται, σε πολλαπλές δόσεις, μερικές φορές μόνο στη γραμμή.
Για την υπό κάλυψη καλλιέργεια, εξετάζονται λύσεις όπως η καλλιέργεια εδάφους παραγωγής ή υποστρώματος με άρδευση και η αντίστοιχη λίπανση των πεπονιών με υγρό λίπασμα.

Από τη μία πλευρά υπάρχει δυνατότητα χρήσης διαφόρων λιπασμάτων σε διαφορετικές φάσεις ανάπτυξης, από την άλλη πλευρά οι ποσότητες των θρεπτικών στοιχείων μπορούν να προσαρμόζονται ανάλογα με τις ανάγκες, την αναμενόμενη πρόοδο της βλάστησης και τις ποσότητες συγκομιδής.

Λόγω της χρήσης υγρών λιπασμάτων στις προστατευμένες καλλιέργειες, οι απαιτήσεις σε θρεπτικά στοιχεία μετατρέπονται από kg/στρέμμα σε kg/m², ανά εβδομάδα. Εάν προγραμματίζεται σταθερός όγκος άρδευσης ανά ημέρα, οι κατάλληλες συγκεντρώσεις θρεπτικών στοιχείων για το νερό άρδευσης υπολογίζονται ή μετρώνται κατά περίπτωση μέσω δοσιμετρικής συσκευής Dosatron.
Για τα πεπόνια, οι κατάλληλες ποσότητες ασβεστίου θα πρέπει να έχουν εφαρμοστεί ήδη το φθινόπωρο, πριν τη σπορά. Μπορούν να χρησιμοποιούνται σκευάσματα ασβεστίου με υψηλή περιεκτικότητα σε μαγνήσιο. Ως κατευθυντήρια οδηγία αναφέρονται τα 150 kg CaO/στρέμμα.

Παράμετροι παραγωγής πεπονιών:
• Αριθμός φυτών/m²
• αριθμός καρπών/φυτό
• βάρος καρπών.

Ο σχηματισμός της παραγωγής προσδιορίζεται σε φυτά ανά m² και με τη συνεχή παραγωγή ανθέων και καρπών. Ειδικά στην αρχή, η παροχή αζώτου και σταθερής ποσότητας φωσφόρου είναι σημαντική. Τα καλοσχηματισμένη πεπόνια με ζωηρό χρώμα και γλυκιά γεύση επιτυγχάνονται μόνο με επαρκή τροφοδοσία σε κάλιο.



Πρώτη εφαρμογή

Δεύτερη εφαρμογή

Τρίτη εφαρμογή

Τέταρτη εφαρμογή

Πρώτη εφαρμογή

Φύτευση έως την πρώτη καρποφορία – ξεκινήστε με ποσότητες λιπάσματος πλούσιου σε φωσφορικά άλατα Από τη φάση της καλλιέργειας των πεπονιών, στην έναρξη της ανάπτυξης, τα φυτά χρειάζονται σχετικά μικρές ποσότητες λιπάσματος. Η περιορισμένη λίπανση και άρδευση ενισχύουν τον σχηματισμό μεγάλης μάζας ριζώματος. Συνεπώς, μόλις περίπου το 1/12 των ποσοτήτων αζώτου, αλλά ήδη το 40% των συνολικών ποσοτήτων φωσφόρου χορηγούνται έως την πρώτη ανθοφορία. Για το κάλιο, μόνο το 1/30 της συνολικής απαραίτητης ποσότητας χορηγείται σε αυτό το στάδιο. Μόνο τότε απαιτείται αύξηση.

Δεύτερη εφαρμογή

Πρώτη παρτίδα καρποφορίας έως το τέλος της περιόδου καρποφορίας – Ισορροπημένη θρέψη για την ανθοφορία και την καρποφορία Από την έναρξη της ανθοφορίας, πρέπει να ενισχύεται ο σχηματισμός του άνθους και του καρπού του πεπονιού και, συγχρόνως, η συνεχιζόμενη ανάπτυξη και η ανθοφορία. Συνεπώς, είναι απαραίτητο να χρησιμοποιούνται ιδιαίτερα ισορροπημένες αναλογίες θρεπτικών στοιχείων. Σε αυτό το στάδιο χορηγούνται περίπου 7kg N/στρέμμα, 4 kg P2O5/στρέμμα και 12 kg K2O/στρέμμα. Σε αυτή τη φάση ανάπτυξης πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στην τροφοδοσία μαγνησίου και ασβεστίου.

Τρίτη εφαρμογή

Λήψη καρποφορίας έως το τέλος της 1ης καρποφορίας – είναι σημαντικό να γίνεται πλήρης λίπανση, με υψηλή περιεκτικότητα σε κάλιο Για τα πεπόνια, η φάση ανάπτυξης των καρπών είναι η κύρια φάση λίπανσης. Για τον σχηματισμό των πρώτων καρπών, το κάθε φυτό λιπαίνεται με άζωτο (περίπου 8 kg N/στρέμμα) και κάλιο (περίπου 12 kg K2O/στρέμμα). Οι κακοσχηματισμένοι καρποί, με κακή γεύση είναι αποτέλεσμα έλλειψης θρεπτικών στοιχείων σε αυτή τη φάση.

Τέταρτη εφαρμογή

Έναρξη της 1ης καρποφορίας έως το τέλος της καλλιέργειας – είναι σημαντική η εφαρμογή λιπάσματος NPK με υψηλή περιεκτικότητα σε K. Για την περαιτέρω καρποφορία, το φυτό χρειάζεται την παροχή πρόσθετων θρεπτικών στοιχείων. Για να γίνει αυτό, η ποσότητα του καλίου πρέπει να αυξηθεί και πάλι, έως τον πλήρη σχηματισμό και την ωρίμανση των καρπών. Η εφαρμογή ενός συμπυκνωμένου λιπάσματος με πολλαπλά θρεπτικά στοιχεία, χωρίς χλωριούχα άλατα με περίπου 7 kg N/στρέμμα, 2,5 kg P2O5/στρέμμα και 13kg K2O/στρέμμα διασφαλίζει την παροχή θρεπτικών στοιχείων στην τελευταία φάση λίπανσης. Η γονιμοποίηση του πεπονιού μπορεί να τερματιστεί περίπου δύο εβδομάδες πριν από το τέλος της συγκομιδής. Έτσι, οι τελευταίοι καρποί ωριμάζουν με τα θρεπτικά στοιχεία που έχουν ήδη απορροφήσει τα φυτά.