ΨΑΧΝΩ ΓΙΑ

ΛΙΠΑΣΜΑ

ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ

ΣΤΟΙΧΕΙΟ

ΓΙΑ

ΕΙΔΟΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ

Αναζήτηση
  • ΔΟΜΗ ΕΔΑΦΟΥΣ
    πλούσιο σε θρεπτικά στοιχεία, χουμικό πηλώδες έδαφος, μη κορεσμένο σε νερό
  • ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ
    απώλειες απόδοσης στους όψιμους παγετούς, κυρίως στην άνθιση
  • pH
    Βέλτιστο pH: 5,5-6,5
  • ΒΡΟΧΟΠΤΩΣΗ
    τουλάχ. 400-500l/m2, για προστασία της απόδοσης και αύξηση όταν αρδεύεται συχνά
  • ΕΠΟΧΗ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ
    -
  • ΠΥΚΝΟΤΗΤΑ ΦΥΤΩΝ
    Ανάλογα με τη μορφή, το είδος και την παροχή νερού: για χαμηλό κορμό: Απόσταση μεταξύ των σειρών: 3,5-4,5 m Απόσταση εντός σειράς: 1,8-3,0 m
  • ΒΑΘΟΣ ΣΠΟΡΑΣ
    -
ΑχλΑδι
Η εμπορική καλλιέργεια της αχλαδιάς υπέστη σημαντικές αλλαγές από τη δεκαετία του 1970. Σε αντίθεση με τις ευρύκωμες κερασιές με υψηλό κορμό που επικρατούσαν τότε, οι οποίες απαιτούσαν ιδιαίτερα κοπιαστική καλλιέργεια, σήμερα καλλιεργούνται εμπορικά μόνο αχλαδιές με χαμηλό κορμό. Συνεπώς, σήμερα, υπάρχουν ο 10πλάσιος έως 20πλάσιος αριθμός δέντρων στο ίδιο εμβαδόν. Το ύψος του φυτού είναι περιορισμένο, έτσι ώστε όλες οι εργασίες μπορούν να γίνονται με το χέρι, χωρίς να χρησιμοποιείται σκάλα. Σήμερα γίνεται εμπορική εκμετάλλευση μόνο 10-20 ποικιλιών. Η βελτίωση των ποικιλιών γίνεται λιγότερα εντατικά, σε σύγκριση με τη μηλιά.
ΒΑΣΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
  • Αλλαγή από τον υψηλό κορμό στον χαμηλό κορμό από τη δεκαετία του 1970
  • τιμή pH 5,5-6,5
  • δυνατότητα λίπανσης του εδάφους, διαφυλλικής λίπανσης, υδρολίπανσης
  • σημαντική η λίπανση με CaO
Γενικές πληροφορίες
Γενικές πληροφορίες
ΑΝΑΓΚΕΣ ΣΕ ΘΡΕΨΗ
ΑΝΑΓΚΕΣ ΣΕ ΘΡΕΨΗ
ΛΙΠΑΝΣΗ
ΛΙΠΑΝΣΗ
ΑΧΛΑΔΙΑ - ΩΣ ΕΠΙΔΟΡΠΙΟ Ή ΓΙΑ ΑΠΟΣΤΑΞΗ
Η αχλαδιά συνήθως καλλιεργείται σε συγκεντρωμένες καλλιέργειες, σε περιοχές με καλώς αποστραγγιζόμενα, πλούσια σε χούμο εδάφη, ενώ προτιμώνται οι περιπτώσεις όπου παρατηρούνται σπανίως όψιμοι παγετοί. Οι περιοχές με ηλιοφάνεια είναι ιδανικές, αλλά η ζέστη και, πάνω από όλα, η ξηρασία, έχουν αρνητικές επιπτώσεις στη διαμόρφωση και την ποιότητα των καρπών.

Πρακτικά, όλες οι φυτείες εμπορικής καλλιέργειας δημιουργούνται ως χαμηλού κορμού. Η μορφή του φυτού (με υψηλό, μέσο ή χαμηλό κορμό) προσδιορίζεται από τα έρριζα υποκείμενα. Ακόμα και δεδομένου του έρριζου υποκειμένου, υπάρχουν διάφορες ποικιλίες. Τα λεγόμενα μοσχεύματα εμβολιάζονται στο έρριζο υποκείμενο. Επιπλέον της διευκόλυνσης των εργασιών, ένας άλλος λόγος για την εξαφάνιση των υψηλών κορμών από την καλλιέργεια είναι ότι τα δέντρα με δυνατό και ενεργό έρριζο υποκείμενο (υψηλού κορμού) μπαίνουν αργότερα σε πλήρη παραγωγή.
Τα αχλάδια χρειάζονται πολύ ασβέστιο
Η επαρκής τροφοδοσία των δέντρων με ασβέστιο (Ca) έχει πολύ μεγάλη σημασία για την παραγωγή αχλαδιών με καλή συντηρησιμότητα. Αν και μόνο περίπου 300 γραμμάρια Ca αποθηκεύονται ανά στρέμμα ανά έτος στο σαρκώδες μέρος, ειδικότερα στα κυτταρικά τοιχώματα των φρούτων, ακόμα και μικρές ανεπάρκειες σε Ca προκαλούν τον σχηματισμό ασταθών κυτταρικών τοιχωμάτων και διαταραχών της φυσιολογίας. Η βασική λίπανση με P, K, Mg, Ca και Β είναι καλύτερο να γίνεται κατά τη διάρκεια του ληθάργου (Νοέμβριο – Μάρτιο), σε έδαφος χωρίς χιόνι, όχι παγωμένο, ούτε βαριά μουσκεμένο. Επίσης, τα οργανικά υλικά κατά προτίμηση εφαρμόζονται στην αρχή της εποχής (Μάρτιος – Απρίλιος). Η ποσότητα βασίζεται στις ποσότητες απόληψης.
Ποσότητες απόληψης για την αχλαδιά

ΣΤΟΙΧΕΙΟ

ΕΙΣΡΟΗ

(ΜΟΝΑΔΑ/Τ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ)

ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ

(ΜΟΝΑΔΑ/Τ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ)

ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΕΙΨΗ

N

1.8

0.8

ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ

P2O5

0.8

0.3

ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ

K2O

2.9

1.8

ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ

CaO

4.9

0.1

ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ

MgO

0.8

0.2

ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ

TE

Boron (B) if required

Ο πίνακας απεικονίζει πρόσληψη και απομάκρυνση ανά τόνο σοδειάς αχλαδιών. Σύμφωνα με αυτό, οι αχλαδιές χρειάζονται κυρίως άζωτο, κάλιο και ασβέστιο. Παράδειγμα: Μια σοδειά αχλαδιών 5 τόνων/στρέμμα προσλαμβάνει περίπου 9 kg N/στρέμμα. Εάν μια ορισμένη ποσότητα αναπλήρωσης N αφαιρεθεί από το έδαφος (για παράδειγμα 3 kg N/στρέμμα), τότε θα χρειαστεί να προστεθούν άλλα 6 kg N/στρέμμα, με τη χρήση ενός λιπάσματος. Μέσω της συγκομιδής, θα αποληφθούν από τον αγρό 4 kg N/στρέμμα.
Οι ανάγκες της μηλιάς σε θρεπτικά στοιχεία μπορούν να καλυφθούν με 4 διαφορετικούς τρόπους λίπανσης:

1. Επιφανειακή λίπανση
Κοκκώδη λιπάσματα εφαρμόζονται με τον λιπασματοδιανομέα. Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα αυτής της μεθόδου εφαρμογής είναι η υψηλή απόδοση ανά στρέμμα και ότι αυτή η τεχνολογία είναι διαθέσιμη παντού.

2. Λίπανση των σειρών δέντρων
Καταλληλότερη για λίπανση με N σε υγρή μορφή. Το υγρό λίπασμα διαλύεται στο δοχείο και μπορεί να εφαρμοστεί στοχευμένα με τη ράβδο ψεκασμού ζιζανιοκτόνων. Με αυτόν τον τρόπο εφαρμογής, τα θρεπτικά στοιχεία χορηγούνται στα φυτά περισσότερο στοχευμένα.

3. Υδρολίπανση
Υδρολίπανση είναι η προσθήκη λιπάσματος στο νερό της άρδευσης, χρησιμοποιώντας κατάλληλο εξοπλισμό. Η υδρολίπανση έχει το πλεονέκτημα ότι τα θρεπτικά στοιχεία εφαρμόζονται συνεχώς και με στοχευμένο τρόπο και προσεγγίζουν την περιοχή του ριζώματος. Η εκτεταμένη εγκατάσταση συστημάτων στάγδην άρδευσης στους οπωρώνες έχει επίσης αυξήσει τη σημασία της υδρολίπανσης.

4. Διαφυλλική λίπανση
Όταν οι ανάγκες είναι μεγαλύτερες, στην περίοδο της ανθοφορίας ή στα πρώτα στάδια της καρποφορίας, οι απαιτήσεις σε θρεπτικά στοιχεία ενδέχεται να είναι υψηλότερες από την ενδεχόμενη πρόσληψη μέσω του ριζώματος. Ένα υποσύνολο των θρεπτικών στοιχείων μπορούν επίσης να απορροφηθούν μέσω του φυλλώματος. Οι διαφυλλικές εφαρμογές είναι κατάλληλες για την αντιμετώπιση των σοβαρών ελλείψεων, το ταχύτερο δυνατό. Οι ρίζες δεν μπορούν να απορροφήσουν το σύνολο των απαιτούμενων θρεπτικών στοιχείων στην επιθυμητή αναλογία (υπό ειδικές συνθήκες εδάφους ή καιρικές συνθήκες). Εκείνη τη στιγμή πρέπει να γίνονται μία ή περισσότερες εφαρμογές με διαφυλλικά λιπάσματα. Τα θρεπτικά στοιχεία που δεν απορροφούνται από το φύλλωμα, μπορούν να απορροφηθούν και μέσω του εδάφους.

Λίπανση με άζωτο

Λίπανση με ασβέστιο

Μαγνήσιο

Λίπανση με άζωτο

Η λίπανση με άζωτο γίνεται σε 2-3 δόσεις μετά την έναρξη της βλάστησης, σύντομα μετά την περίοδο ανθοφορίας έως τα μέσα/το τέλος του Ιουνίου. Τα δέντρα απορροφούν το άζωτο κυρίως σε νιτρική μορφή. Το άζωτο σε μορφή νιτρικού (ανιόν) μπορεί να προωθήσει την πρόσληψη των κατιόντων, όπως το ασβέστιο (Ca++), το μαγνήσιο (Mg++) και το κάλιο (K+). Οι δόσεις N μπορούν να εφαρμοστούν ειδικά στις σειρές δέντρων και μόνο περιστασιακά στις γραμμές. Οι πράσινες σειρές δέντρων περιορίζουν τον κίνδυνο απόπλυσης των θρεπτικών στοιχείων. Όταν χρησιμοποιείται η σειρά δέντρων, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ότι τα αζωτούχα λιπάσματα δεν πρέπει να έχουν συγκέντρωση περισσότερο από το διπλάσιο. Για τα P, K και Mg, ολόκληρη η ποσότητα μπορεί να συγκεντρωθεί στη γραμμή. Η λίπανση με N μπορεί να γίνει πολύ καλά σε υγρή μορφή (με ράβδο ψεκασμού ζιζανιοκτόνων ή μέσω άρδευσης) Στα νέα φυτά, η λίπανση γίνεται ανάλογα με τη δομή του δέντρου. Οι εφαρμογές μισής έως ολόκληρης της ποσότητας σε φυτά που βρίσκονται σε παραγωγή γίνονται κατά τη διάρκεια της φάσης ανάπτυξης, έως τον 4ο χρόνο μετά τη φύτευση.

Λίπανση με ασβέστιο

Αυτή γίνεται, επιπλέον της βασικής λίπανσης, για ανωμαλίες της φυσιολογίας, όπως πικρή κηλίδωση, φαιά σήψη της σάρκας, μαλακό σαρκώδες μέρος κ.λπ. και χρησιμοποιείται ασβέστιο σε μορφή χλωριούχου ασβεστίου, οξειδίου του ασβεστίου ή χηλικού ασβεστίου. Συχνά μία έως δύο εφαρμογές, 5 και 3 εβδομάδες πριν από τη συγκομιδή, επαρκούν. Σε περίπτωση ευαίσθητων ποικιλιών ή σε περίπτωση χαμηλής καρποφορίας, απαιτούνται 4-6 εφαρμογές, κατά προτίμηση κάθε 10 ημέρες. Το ασβέστιο είναι σημαντικό για την ισχυροποίηση και την ανάπτυξη των κυτταρικών τοιχωμάτων, συνεπώς, απαιτείται επαρκής παροχή ασβεστίου για καλή ποιότητα διατήρησης και μεγαλύτερη διάρκεια ζωής.

Μαγνήσιο

Ανάλογα με το ύψος παραγωγής, η ετήσια απόληψη των αχλαδιών είναι περίπου 3kgr/στρέμμα MgO. Τα 2/3 των απορροφημένων θρεπτικών στοιχείων βρίσκεται στα φύλλα και σε μεγάλο βαθμό παραμένουν στο κύκλο του στοιχείου. Μια μορφή λίπανσης του εδάφους με μαγνήσιο είναι η χρήση ασβέστου που περιέχει Mg. Οι αχλαδιές ταξινομούνται ως ήπια ευαίσθητες στα χλωριούχα άλατα. Η λίπανση επιτυγχάνεται καλύτερα με λιπάσματα NPK με χαμηλή ή καθόλου περιεκτικότητα σε χλωριούχα άλατα.