ΨΑΧΝΩ ΓΙΑ

ΛΙΠΑΣΜΑ

ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ

ΣΤΟΙΧΕΙΟ

ΓΙΑ

ΕΙΔΟΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ

Αναζήτηση
  • ΔΟΜΗ ΕΔΑΦΟΥΣ
    πλούσιο σε θρεπτικά στοιχεία  και οργανική ουσία πηλώδες έδαφος, μη κορεσμένο σε νερό
  • ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ
    απώλειες απόδοσης στους όψιμους παγετούς, κυρίως στην άνθιση
  • pH
    Βέλτιστο pH: 5,5-6,5
  • ΒΡΟΧΟΠΤΩΣΗ
    τουλάχ. 400-500l/m2, για διατήρηση και αύξηση της απόδοσης όταν αρδεύεται συχνά
  • ΕΠΟΧΗ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ
    -
  • ΠΥΚΝΟΤΗΤΑ ΦΥΤΩΝ
    Ανάλογα με τη μορφή, το είδος ποτίσματος: για χαμηλά σχήματα: Απόσταση μεταξύ των σειρών: 3,5-4,5 m Απόσταση εντός σειράς: 1,8-3,0 m
  • ΒΑΘΟΣ ΣΠΟΡΑΣ
    -
ΜΗλο
Η εμπορική καλλιέργεια της μηλιάς υπέστη σημαντικές αλλαγές από τη δεκαετία του 1970. Σε αντίθεση με τις ευρύκωμες μηλιές με υψηλό κορμό που επικρατούσαν τότε, οι οποίες απαιτούσαν ιδιαίτερα κοπιαστική καλλιέργεια, σήμερα καλλιεργούνται εμπορικά μόνο μηλιές με χαμηλό κορμό. Συνεπώς, σήμερα, υπάρχουν 10 πλάσιος έως 20 πλάσιος αριθμός δέντρων στο ίδιο εμβαδόν. Το ύψος του φυτού είναι περιορισμένο, έτσι ώστε όλες οι εργασίες μπορούν να γίνονται με το χέρι, χωρίς να χρησιμοποιείται σκάλα. Στα μέσα του δέκατου ένατου αιώνα ήταν γνωστές περίπου 2.000 ποικιλίες μήλων, ενώ σήμερα υπάρχουν μόνο 20-30 ποικιλίες με εμπορική σημασία.
ΒΑΣΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
  • αλλαγή από τον υψηλό κορμό σε χαμηλά σχήματα από τη δεκαετία του 1970
  • τιμή pH 5,5-6,5
  • δυνατότητα λίπανσης του εδάφους, διαφυλλικής λίπανσης, υδρολίπανσης
  • η λίπανση με CaO είναι σημαντική για την ποιότητα.
Γενικές πληροφορίες
Γενικές πληροφορίες
ΑΝΑΓΚΕΣ ΣΕ ΘΡΕΨΗ
ΑΝΑΓΚΕΣ ΣΕ ΘΡΕΨΗ
ΛΙΠΑΝΣΗ
ΛΙΠΑΝΣΗ
ΜΗΛΟ – ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ ΕΙΔΟΣ ΦΡΟΥΤΩΝ
Τα μήλα συνήθως καλλιεργούνται σε συγκεντρωμένες καλλιέργειες, σε περιοχές με καλώς αποστραγγιζόμενα εδάφη, πλούσια σε οργανική ουσία. Προτίμηση δίνεται στις περιοχές στις οποίες σπανίζουν οι όψιμοι παγετοί. Οι περιοχές με ηλιοφάνεια είναι ιδανικές, αλλά η ζέστη και, πάνω από όλα, η ξηρασία, έχουν αρνητικές επιπτώσεις στη διαμόρφωση και την ποιότητα των καρπών.

Πρακτικά, όλες οι φυτείες εμπορικής καλλιέργειας δημιουργούνται ως χαμηλού κορμού. Η μορφή του φυτού (με υψηλό, μέσο ή χαμηλό κορμό) προσδιορίζεται από τα έρριζα υποκείμενα. Ακόμα και δεδομένου του έρριζου υποκειμένου, υπάρχουν διάφορες ποικιλίες. Τα λεγόμενα μοσχεύματα εμβολιάζονται στο έρριζο υποκείμενο. Επιπλέον της διευκόλυνσης των εργασιών, ένας άλλος λόγος για την εξαφάνιση των υψηλών κορμών από την καλλιέργεια είναι ότι τα δέντρα με δυνατό και ενεργό έρριζο υποκείμενο (υψηλού κορμού) μπαίνουν αργότερα σε πλήρη παραγωγή.
Τα μήλα χρειάζονται πολύ ασβέστιο
Η επαρκής τροφοδοσία των δέντρων με ασβέστιο (Ca) έχει πολύ μεγάλη σημασία για την παραγωγή μήλων μακράς συντήρησης. Αν και μόνο περίπου 300 γραμμάρια Ca αποθηκεύονται ανά στρέμμα ανά έτος στο σαρκώδες μέρος, ειδικότερα στα κυτταρικά τοιχώματα των φρούτων, ακόμα και μικρές ανεπάρκειες σε Ca προκαλούν τον σχηματισμό ασταθών κυτταρικών τοιχωμάτων και διαταραχών της φυσιολογίας. Η βασική λίπανση με P, K, Mg, Ca και βόριο είναι καλύτερο να γίνεται κατά τη διάρκεια της περιόδου του ληθάργου (Νοέμβριο – Απρίλιο), σε έδαφος χωρίς χιόνι, όχι παγωμένο, ούτε πολύ υγρό. Επίσης, τα οργανικά υλικά κατά προτίμηση εφαρμόζονται στην αρχή της σαιζόν (Μάρτιος – Απρίλιος). Η ποσότητα βασίζεται στις ποσότητες απόληψης.
Εξαγόμενες ποσότητες για τα μήλα

ΣΤΟΙΧΕΙΟ

ΕΙΣΡΟΗ

(ΜΟΝΑΔΑ/Τ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ)

ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ

(ΜΟΝΑΔΑ/Τ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ)

ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΕΙΨΗ

N

1.7

0.6

ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ

P2O5

0.9

0.4

ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ

K2O

2.9

2

ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ

CaO

4.9

0.1

ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ

MgO

0.9

0.2

ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ

TE

Boron (B), if required

Ο πίνακας απεικονίζει την πρόσληψη και απομάκρυνση ανά τόνο παραγωγής μήλων. Σύμφωνα με αυτό, οι μηλιές χρειάζονται κυρίως άζωτο, κάλιο και ασβέστιο. Παράδειγμα: Για απόδοση μήλων 500 κιλών/στρέμμα προσλαμβάνονται περίπου 8,5 kg N/στρέμμα. Εάν μια ορισμένη ποσότητα αναπλήρωσης N αφαιρεθεί από το έδαφος (για παράδειγμα 3 kg N/στρέμμα), τότε θα χρειαστεί να προστεθούν άλλα 5,5 kg N/στρέμμα, με τη χρήση ενός λιπάσματος. Από τις σοδειές συγκομιδής, θα απομακρυνθούν από τον αγρό 3 kg N/στρέμμα.
Οι ανάγκες της μηλιάς σε θρεπτικά στοιχεία μπορούν να καλυφθούν με 4 διαφορετικούς τρόπους λίπανσης:

1. Επιφανειακή λίπανση
Κοκκώδη λιπάσματα εφαρμόζονται με τον λιπασματοδιανομέα. Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα αυτής της μεθόδου εφαρμογής είναι η υψηλή απόδοση ανά στρέμμα και ότι αυτή η τεχνολογία είναι διαθέσιμη παντού.

2. Λίπανση των σειρών δέντρων
Καταλληλότερη για λίπανση με N σε υγρή μορφή. Το υγρό λίπασμα διαλύεται στο δοχείο και μπορεί να εφαρμοστεί στοχευμένα με τη ράβδο ψεκασμού ζιζανιοκτόνων. Με αυτόν τον τρόπο εφαρμογής, τα θρεπτικά στοιχεία χορηγούνται στα φυτά περισσότερο στοχευμένα.

3. Υδρολίπανση
Υδρολίπανση είναι η προσθήκη λιπάσματος στο νερό της άρδευσης, χρησιμοποιώντας κατάλληλο εξοπλισμό. Η υδρολίπανση έχει το πλεονέκτημα ότι τα θρεπτικά στοιχεία εφαρμόζονται συνεχώς και με στοχευμένο τρόπο και προσεγγίζουν την περιοχή του ριζώματος. Η εκτεταμένη εγκατάσταση συστημάτων στάγδην άρδευσης στους οπωρώνες έχει επίσης αυξήσει τη σημασία της υδρολίπανσης.

4. Διαφυλλική λίπανση
Όταν οι ανάγκες είναι μεγαλύτερες, στην περίοδο της ανθοφορίας ή στα πρώτα στάδια της καρποφορίας, οι απαιτήσεις σε θρεπτικά στοιχεία ενδέχεται να είναι υψηλότερες από την ενδεχόμενη πρόσληψη μέσω του ριζώματος. Ένα υποσύνολο των θρεπτικών στοιχείων μπορούν επίσης να απορροφηθούν μέσω του φυλλώματος. Οι διαφυλλικές εφαρμογές είναι κατάλληλες για την αντιμετώπιση των σοβαρών ελλείψεων, το ταχύτερο δυνατό. Οι ρίζες δεν μπορούν να απορροφήσουν το σύνολο των απαιτούμενων θρεπτικών στοιχείων στην επιθυμητή αναλογία (υπό ειδικές συνθήκες εδάφους ή καιρικές συνθήκες). Εκείνη τη στιγμή πρέπει να γίνονται μία ή περισσότερες εφαρμογές με διαφυλλικά λιπάσματα. Τα θρεπτικά στοιχεία που δεν απορροφούνται από το φύλλωμα, μπορούν να απορροφηθούν και μέσω του εδάφους.

Λίπανση με άζωτο

Λίπανση με ασβέστιο

Μαγνήσιο

Λίπανση με άζωτο

Η λίπανση με άζωτο γίνεται σε 2-3 δόσεις μετά την έναρξη της βλάστησης, σύντομα μετά την περίοδο ανθοφορίας έως τα μέσα/το τέλος του Ιουνίου. Τα δέντρα απορροφούν το άζωτο κυρίως σε νιτρική μορφή. Το άζωτο σε μορφή νιτρικού (ανιόν) μπορεί να προωθήσει την πρόσληψη των κατιόντων, όπως το ασβέστιο (Ca++), το μαγνήσιο (Mg++) και το κάλιο (K+). Οι δόσεις N μπορούν να εφαρμοστούν ειδικά στις σειρές δέντρων και μόνο περιστασιακά στις γραμμές. Οι πράσινες σειρές δέντρων περιορίζουν τον κίνδυνο απόπλυσης των θρεπτικών στοιχείων. Όταν χρησιμοποιείται η σειρά δέντρων, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ότι τα αζωτούχα λιπάσματα δεν πρέπει να έχουν συγκέντρωση περισσότερο από το διπλάσιο. Για τα P, K και Mg, ολόκληρη η ποσότητα μπορεί να συγκεντρωθεί στη γραμμή. Η λίπανση με N μπορεί να γίνει πολύ καλά σε υγρή μορφή (με ράβδο ψεκασμού ζιζανιοκτόνων ή μέσω άρδευσης) Στα νέα φυτά, η λίπανση γίνεται ανάλογα με τη δομή του δέντρου. Ποσότητες μεταξύ του μισού και ολόκληρης της ποσότητας λιπασμάτων για μία πλήρη παραγωγική χρονιά θα πρέπει να δίνονται στα δέντρα που είναι στη φάση της ανάπτυξης μέχρι τον 4ο χρόνο μετά τη φύτευση.

Λίπανση με ασβέστιο

Αυτή γίνεται, επιπλέον της βασικής λίπανσης, για ανωμαλίες της φυσιολογίας, όπως πικρή κηλίδωση, φαιά σήψη της σάρκας, μαλακό σαρκώδες μέρος κλπ. και χρησιμοποιείται ασβέστιο σε μορφή χλωριούχου ασβεστίου, οξειδίου του ασβεστίου ή χηλικού ασβεστίου. Συχνά μία έως δύο εφαρμογές, 5 και 3 εβδομάδες πριν από τη συγκομιδή, επαρκούν. Σε περίπτωση ευαίσθητων ποικιλιών ή σε περίπτωση χαμηλής καρποφορίας, απαιτούνται 4-6 εφαρμογές, κατά προτίμηση κάθε 10 ημέρες. Το ασβέστιο είναι σημαντικό για την ισχυροποίηση και την ανάπτυξη των κυτταρικών τοιχωμάτων, συνεπώς, απαιτείται επαρκής παροχή ασβεστίου για καλή ποιότητα διατήρησης και μεγαλύτερη διάρκεια ζωής.

Μαγνήσιο

Ανάλογα με την ανάπτυξη και την συμπεριφορά καρποφορίας, η ετήσια απόληψη στη μηλιά είναι της τάξης των περίπου 3 kg MgO/στρέμμα. Το φύλλωμα προσλαμβάνει έως τα 2/3 της απόληψης, αλλά παραμένει ευρέως στον κύκλο των θρεπτικών ουσιών. Μια μορφή λίπανσης του εδάφους με μαγνήσιο είναι η χρήση ασβέστου που περιέχει Mg με τη μορφή συντηρητικής ασβέστωσης.