ΨΑΧΝΩ ΓΙΑ

ΛΙΠΑΣΜΑ

ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ

ΣΤΟΙΧΕΙΟ

ΓΙΑ

ΕΙΔΟΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ

Αναζήτηση
  • ΔΟΜΗ ΕΔΑΦΟΥΣ
    Ευδοκιμεί σε μέτρια και βαρέα εδάφη
  • ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ
    Θερμοκρασίες υψηλότερες από 0°C
  • pH
    Ανθεκτικό από το ελαφρά όξινο έως το αλκαλικό, βέλτιστη τιμή pH: 6,2-7,2
  • ΒΡΟΧΟΠΤΩΣΗ
    τουλάχιστον 300-500 l/m²
  • ΕΠΟΧΗ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ
    30-60 ημέρες στους 3-10°C
  • ΠΥΚΝΟΤΗΤΑ ΦΥΤΩΝ
    Συνήθως μεταξύ 220-450 σπόρων/m²
  • ΒΑΘΟΣ ΣΠΟΡΑΣ
    2-4cm
ΧΕΙΜΕΡΙΝΑ ΣΙΤΗΡΑ
Τα σημερινά είδη καλλιέργειας σιταριού προορίζονται για την παραγωγή τροφών, αλεύρων, αμύλου και βιοαιθανόλης. Αντίστοιχα, οι ποικιλίες σιταριού ταξινομούνται, ανάλογα με τα χαρακτηριστικά ποιότητας, σε διαφορετικές κατηγορίες. Η στρατηγική λίπανσης εξαρτάται επίσης από τον στόχο παραγωγής που πρέπει να επιτευχθεί. Τον σημαντικό ρόλο σε αυτό το θέμα παίζει το άζωτο.
Το σιτάρι ευδοκιμεί στα μέσα έως βαρέα εδάφη, με ουδέτερο pH. Τα ελαφρά και αμμώδη εδάφη τείνουν να ξηραίνονται ταχύτερα την άνοιξη. Το σιτάρι απαιτεί επαρκείς ποσότητες νερού, οπότε η ξηρασία προκαλεί αμέσως μεγάλες απώλειες παραγωγής.
ΒΑΣΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
  • Καλή βάση αποτελεί η χορήγηση λιπάσματος NPK+S το φθινόπωρο
  • N+S Η χορήγηση λιπάσματος N+S κατά τη βλάστηση έχει θετική επίπτωση στην παραγωγή και την περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη
  • τα αζωτούχα λιπάσματα με βάση το νιτρικό άζωτο είναι καταλληλότερα για τη διαχείριση της καλλιέργειας
  • χρήση του N-Pilot για βέλτιστη τροφοδοσία σε N
Γενικές πληροφορίες
Γενικές πληροφορίες
ΑΝΑΓΚΕΣ ΣΕ ΘΡΕΨΗ
ΑΝΑΓΚΕΣ ΣΕ ΘΡΕΨΗ
ΛΙΠΑΝΣΗ
ΛΙΠΑΝΣΗ
ΤΟ ΧΕΙΜΕΡΙΝΌ ΣΙΤΆΡΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΑΙΤΉΣΕΙΣ ΚΑΛΛΙΈΡΓΕΙΑΣ

0Ο κανονικός χρόνος σποράς είναι ανάμεσα στις αρχές και τα τέλη Οκτωβρίου, μερικές φορές και αργότερα. Ανάλογα με τις συνθήκες της τοποθεσίας, την ποικιλία και τον χρόνο σποράς, η πυκνότητα των σπόρων είναι μεταξύ 250 - 450 σπόρων ανά m². Υπό αυτές τις συνθήκες, ακόμα και με τον αναμενόμενο ρυθμό αδελφώματος, ο επιθυμητός αριθμός στελεχών με στάχυ μπορεί να ποικίλει, από 450-600 ανά m², λαμβάνοντας υπ’ όψιν τον τύπο του σταχυού (κατά προτίμηση μικρότερο αριθμό σταχυών/m2) και την πυκνότητα φυτών (κατά προτίμηση υψηλότερη).
Αν και οι ρίζες μπορούν να φθάσουν σε βάθος 120 cm, το σιτάρι χρειάζεται τουλάχιστον 300-500 mm βροχής ανά έτος. Η πρόσθετη τροφοδοσία νερού επιτρέπει ακόμα υψηλότερες αποδόσεις.


Ανάλογα με την ποικιλία, η βέλτιστη θερμοκρασία ανάπτυξης του σιταριού είναι αθροιστικά μεταξύ 18-22°C, οπότε το σιτάρι μπορεί να καλλιεργηθεί σχεδόν σε όλες τις περιοχές.

Το χειμερινό σιτάρι χρειάζεται ισορροπημένη τροφοδοσία θρεπτικών στοιχείων
Είναι καλό να καταρτίζεται ένα πρόγραμμα λίπανσης, με βάση τις συνθήκες πριν την σπορά και την τροφοδοσία του εδάφους με τα κύρια θρεπτικά στοιχεία (φωσφόρος, κάλιο και μαγνήσιο). Είναι πολύ σημαντικό να εφαρμόζονται οι σωστές ποσότητες θρεπτικών στοιχείων, σύμφωνα με μια καθορισμένη στρατηγική και να δίνεται προσοχή στον σωστό χρόνο εφαρμογής. Ανάλογα με την έκταση της παραγωγής, το σιτάρι αποστερεί το έδαφος από θρεπτικά στοιχεία σε άνισες ποσότητες (βλ. πίνακα). Η ποσότητα των θρεπτικών στοιχείων που απομένουν στον αγρό μετά τη συγκομιδή είναι αρκετά χαμηλότερη από τον ρυθμό απόληψης. Προκειμένου να διατηρηθεί η γονιμότητα του εδάφους, οι ποσότητες των θρεπτικών στοιχείων που απομακρύνονται πρέπει να επιστρέφονται. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με τη χρήση οργανικών ή χημικών λιπασμάτων ή με την ισορροπημένη εφαρμογή και των δύο.
Ποσότητες απόληψης χειμερινού σιταριού

ΣΤΟΙΧΕΙΟ

ΕΙΣΡΟΗ

(ΜΟΝΑΔΑ/Τ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ)

ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ

(ΜΟΝΑΔΑ/Τ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ)

ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΕΙΨΗ

N

30

22

ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ

P2O5

9

8.5

ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ

K2O

15

5

ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ

MgO

2.5

1.9

ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ

SO3

8

7

ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ

TE

copper (Cu) (150g/ha in granite soils) and manganese (Mn) (500g/ha in humus soils)

Ο πίνακας δείχνει τόσο την πρόσληψη θρεπτικών στοιχείων από το φυτό όσο και την απόληψη ανά τόνο σοδειάς. Το σιτάρι είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο στην έλλειψη Κ. Ωστόσο, ο φωσφόρος και τα θείο παίζουν επίσης σημαντικό ρόλο στην λίπανση του σιταριού. Παράδειγμα: Το σιτάρι, με στόχο παραγωγής 800 κιλά/στρέμμα (14% ολικής πρωτεΐνης) απορροφά 24 kg N/στρέμμα. Υποθέτοντας μέση αναπλήρωση N από το έδαφος (για παράδειγμα 5 N/στρέμμα) και πρόσθετη χορήγηση N μέσω της προηγούμενης καλλιέργειας ψυχανθούς (π.χ. 3 N/στρέμμα), απαιτείται λίπανση με 16 kg N/στρέμμα. Με τη συγκομιδή, γίνεται απόληψη 17,6 kg N/στρέμμα από τον αγρό.
Η λίπανση του χειμερινού σιταριού γίνεται συνήθως σε 3 ή 4 εφαρμογές, ανάλογα με τον στόχο παραγωγής.

Φθινοπωρινή εφαρμογή

Πρώτη εφαρμογή την άνοιξη

Δεύτερη εφαρμογή την άνοιξη

Τρίτη εφαρμογή

Φθινοπωρινή εφαρμογή

Η χειμερινή εφαρμογή πριν από τη σπορά είναι ιδιαίτερα κατάλληλη σε ορισμένες περιοχές. Χάρη στην υγρασία που επικρατεί κατά τους χειμερινούς μήνες, τα θρεπτικά στοιχεία είναι ευρύτερα διαθέσιμα. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό στην περίπτωση του φωσφόρου. Ως πρώτη εφαρμογή το φθινόπωρο συνιστώνται λιπάσματα NP+S ή NPK+S, αλλά η δόση θα πρέπει να υπολογίζεται έτσι ώστε η ποσότητα αζώτου που χορηγείται να μην υπερβαίνει τα 4-5 kg/στρέμμα. Μεγαλύτερες ποσότητες αζώτου προκαλούν υπερανάπτυξη, η οποία θέτει σε κίνδυνο την ανθεκτικότητα στη διάρκεια του χειμώνα. Οι υδατοδιαλυτές συνθέσεις λιπασμάτων NPK+S διασφαλίζουν τη χορήγηση των απαραίτητων θρεπτικών στοιχείων στην περιοχή του ανώτερου ριζώματος, για ταχεία απορρόφηση. Οι παράμετροι παραγωγής του χειμερινού σιταριού 1. Στάχυα/m² 2. Σπόροι/στάχυ 3. Βάρος σπόρων (συνολικό μεικτό βάρος)

Πρώτη εφαρμογή την άνοιξη

Πρώτη δόση την άνοιξη, κατά την έναρξη της βλάστησης Η πρώτη εφαρμογή λίπανσης την άνοιξη είναι ιδιαίτερα σημαντική για την ταχεία και πρώιμη έναρξη της ανάπτυξης. Αυτή η δόση είναι μεγάλης σημασίας για το αδέλφωμα και επηρεάζει τον σχηματισμό των σταχυών/m². Ειδικότερα μετά τη χειμερινή παύση, είναι σημαντικό να υπάρχει εύκολα διαθέσιμο άζωτο και, κατά περίπτωση, θείο, για την καλή έναρξη της βλάστησης. Πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στη μορφή αζώτου. Υπό αυτές τις συνθήκες, μόνο το νιτρικό άζωτο είναι άμεσα διαθέσιμο. Ο μετασχηματισμός του αμμωνιακού σε νιτρικό, υπό θερμοκρασία εδάφους 5°C, ολοκληρώνεται σε χρόνο μερικό εβδομάδων. Αυτό, με τη σειρά του, σημαίνει ότι το άζωτο που περιέχεται στο λίπασμα ενδέχεται να δράσει πολύ αργά. Εάν ο καιρός είναι υπερβολικά ψυχρός, ενδεχομένως ο φωσφόρος να μην κινητοποιηθεί ακόμα στο έδαφος και, σε αυτές τις περιπτώσεις, καλό είναι να χορηγείται NP, με υδατοδιαλυτό φώσφορο. Εάν, για οποιονδήποτε λόγο, δεν είναι δυνατό να γίνει εφαρμογή το φθινόπωρο, αυτός είναι ο κατάλληλος χρόνος να αναπληρωθούν τα λιπάσματα NPK. Σε αυτή την περίπτωση, για την πρώτη εαρινή εφαρμογή μπορούμε να χορηγήσουμε NPK αντί για λιπάσματα αζώτου, αλλά είναι ιδιαίτερα σημαντικό να προσεχθούν οι υδατοδιαλυτές (φωσφόρος) και οι εύκολα διαθέσιμες (άζωτο μέσω νιτρικών αλάτων) μορφές θρεπτικών στοιχείων στα εφαρμοζόμενα προϊόντα.

Δεύτερη εφαρμογή την άνοιξη

Δόση κατά την έναρξη της βλάστησης Η δεύτερη δόση χορηγείται κατά το διάστημα από την έναρξη της βλάστησης έως τη φάση 2 κόμβων του χειμερινού σιταριού (EC 30-32). Σε αυτή τη φάση, γίνεται η ανάπτυξη του μίσχου στο εσωτερικό του βλαστού και αυτό το στάδιο είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τον σχηματισμό των σπόρων σε κάθε στάχυ. Εάν τα κύρια στελέχη είναι πυκνότερα, η λίπανση πρέπει να γίνεται αργότερα (EC 32). Έτσι, το σιτάρι έχει αρκετό χρόνο στη διάθεσή του να περιορίσει τις αναβλαστήσεις, λόγω της έλλειψης αζώτου. Εάν τα κύρια στελέχη είναι υπερβολικά αραιά, κάθε μεμονωμένος βλαστός πρέπει να αναπτυχθεί σε παραγωγικό στάχυ. Σε αυτή την περίπτωση είναι απαραίτητο να χορηγηθεί η δεύτερη δόση νωρίτερα (EC 30) ώστε να μη χαθεί κανένας βλαστός. Από το στάδιο EC 31 έως το στάδιο EC 39, το σιτάρι καταναλώνει υψηλές ποσότητες αζώτου καθημερινά. (Έως 0,5 kg N/στρέμμα/ημέρα). Συνεπώς, είναι απαραίτητο να χορηγείται επαρκές άζωτο κατά την 1η και τη 2η δόση συνδυαστικά (12-14 kg N/στρέμμα). Η πυκνότητα των κύριων στελεχών μπορεί με τη σειρά της να ελέγχεται καλύτερα με τη χορήγηση νιτρικού αζώτου.

Τρίτη εφαρμογή

Δόση κατά την εμφάνιση των σταχυών Η τελευταία εφαρμογή γίνεται από την εμφάνιση του φύλλου σημαία (EC 37) έως την αρχή της εμφάνισης των σταχυών (EC 51). Σε αυτό το στάδιο, η χορήγηση αζώτου έχει σημαντική επίπτωση στο βάρος των σπόρων και στην περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη. Η τελευταία δόση αζώτου μπορεί να χορηγηθεί με βάση την παραγωγή — απαιτείται ήδη λίπανση στο στάδιο του φύλλου σημαία (EC 37-39). Το βρώσιμο σιτάρι συνήθως λιπαίνεται σε αυτό το στάδιο. Εάν έχει ήδη χορηγηθεί επαρκές άζωτο κατά την πρώτη και δεύτερη δόση και δεν αναμένεται υψηλό επίπεδο παραγωγής, μπορεί να μην χορηγηθεί η τρίτη δόση στο σιτάρι. Ωστόσο, η δόση κατά τη βλάστηση των σταχυών ενδέχεται επίσης να βασίζεται στην ποιότητα — σε αυτή την περίπτωση, η λίπανση γίνεται κατά την αρχή της βλάστησης των σταχυών (EC 49-51) ή ακόμα αργότερα. Σε αυτή την περίπτωση επηρεάζεται όχι τόσο αυτή καθεαυτή η απόδοση, αλλά μάλλον το πρωτεϊνικό περιεχόμενο. Το σιτάρι ποιότητας λιπαίνεται σε αυτό το στάδιο. Το σύνολο των λιπασμάτων που περιέχουν μόνο άζωτο μπορούν α χρησιμοποιηθούν ως πηγές αζώτου (NAC 27 N, AN 33.5 N). Ωστόσο, τα αποτελέσματα των πρόσφατων δοκιμών δείχνουν υψηλότερη περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη εάν χρησιμοποιηθεί λίπασμα N+S (ASN, NAC + S 24 N + 17SO3, VARIO 23 N + 25SO3) σε αυτό το στάδιο. Βεβαίως, στις περιοχές με ξηρό κλίμα, εάν η άνοιξη είναι ιδιαιτέρως άνυδρη, χωρίς βροχοπτώσεις, μπορεί να παραλειφθεί η τρίτη εφαρμογή ή να χορηγηθεί μόνο πολύ χαμηλή ποσότητα.